شبح آزادی

فیلمی از لوییس بونوئل فیلمساز سورئالیست اسپانیانی. این فیلم تقریبا جز آخرین ساخته های این کارگردانه. این فیلم به گونه ای هست که ما با یک بازیگر وارد یک داستان میشویم و با بازیگر دیگری وارد داستانی دیگر میشویم. در واقع مجموعیست از حلقه های بهم پیوسته و پشت سر هم که در کل یک چیزو میخوان بگن و اون شاید همون شبح آزادیست! من به شخصه چون اولین و تنها فیلمی هم بود که از بونوئل میدیدم واقعا خوشم اومد. در جایی از فیلم میبینیم که پدر و مادری دنبال بچه شون میگردن که به ادعای مدیر مدرسه ناپدید شده، در حالی که دختربچه هست و بارها میگه: "مامان بابا! من اینجام" و در جواب مادر و پدرش ازش میخوان وقتی دارن صحبت میکنن، ساکت باشه! در واقع دختر هست و دیده میشه و باهاش حرف میزنن، اما انگار به واقع دیده نمیشه و یا اینکه موجودیتش به حساب نمیاد. حتی وقتی پدر و مادر برای پیدا کردن دخترشون به اداره پلیس میرن، پلیس از خود دختربچه مشخصاتش از قبیل اسم و سن و قد رو میپرسه و به لباساش نگاه میکنه و یادداشت برمیداره!